Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2024

Oι μαθητές ταξιδεύουν στις μακρινές θάλασσες, γνωρίζουν το ''Kuro Siwo'' και καταγράφουν στο ημερολόγιο την εμπειρία τους...

 

                                                                                                            

Από τη μαθήτρια του Γ2 Σ.Μ






Δευτέρα 11 Ιουνίου 1947

Γράφω, για να  περιγράψω και να  διηγηθώ τα γεγονότα που έχουν λάβει μέρος τις τελευταίες  οχτώ  μέρες, από  όταν άρχισε το ταξίδι. Το ταξίδι είναι πολύ κουραστικό, όλη μέρα μαγειρεύω στην κουζίνα του πλοίου μαζί με τους άλλους μάγειρες... ετοιμάζουμε τα γεύματα για τους εξαντλημένους από τις δύσκολες βάρδιες ναυτικούς. Η μέρα μου ξεκινάει με το πλύσιμο των πιάτων. Όταν κάνω δουλειές, ξεχνιέμαι από τη ζωή πίσω στο νησί, την αγαπημένη μου οικογένεια, τις κόρες μου, που έχουν γίνει ολόκληρες δεσποινίδες, τον σύζυγό μου και το σπίτι μας. Οι ναυτικοί περνάν και αυτοί δύσκολα, όπως όλοι μας άλλωστε… ανυπομονούν να λάβουν ένα γράμμα από τις  οικογένειες τους που τους περιμένουν να γυρίσουν από το ταξίδι. Δυστυχώς όμως τα γράμματα δεν φτάνουν στα χέρια τους… πολλές φορές χάνονται στην διαδρομή ή μπερδεύονται με άλλα γράμματα. Όλο το πλήρωμα είναι εξουθενωμένο κι από τις βάρδιες στο καράβι κι από τις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Πολλές φορές μένουν ξάγρυπνοι τα βράδια από τις αυπνίες, την αγωνία και τον φόβο για το άγνωστο… Αχ και τι δεν θα ΄δινα κι εγώ και οι ναυτικοί, για να δούμε τις οικογένειές μας για ακόμη μια φορά πριν φύγουμε για το ταξίδι ή έστω να έφτανε στα χέρια μας ένα γράμμα τους… Περιμένω με ανυπομονησία το γράμμα που οι κόρες μου μού υποσχέθηκαν πριν φύγω… Ελπίζω μία από τις επόμενες μέρες να το έχω στα χέρια μου…


Από τη μαθήτρια του Γ2 Ε.Μ

Ξύπνησα νωρίς σήμερα, με το χάραμα. Η θάλασσα ήταν γαλήνια, ο ήλιος άρχισε να ξημερώνει και ο ουρανός έλαμπε με χρώματα. Ήταν μια πανέμορφη μέρα, ιδανική για ψάρεμα. Σήμερα, η βάρδια μου ξεκινούσε στις 6:00. Ήμουν ενθουσιασμένος, καθώς είχαμε προγραμματίσει ψάρεμα στα ανοιχτά. Φόρεσα τη στολή μου, πήρα το καλάμι μου και ανέβηκα στο κατάστρωμα. Η θάλασσα ήταν ήρεμη, τα κύματα έσκιζαν απαλά το πλοίο. Ο ήλιος άρχισε να ζεσταίνει τον ουρανό, τα δελφίνια έπαιζαν στα κύματα. Ήταν μια μαγευτική εικόνα. Ρίξαμε τα δίχτυα και περιμέναμε. Η ώρα περνούσε, η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη και γαλήνια. Ξαφνικά, νιώσαμε ένα τσίμπημα! Ένα ψάρι είχε πιαστεί στα δίχτυα! Τραβήξαμε τα δίχτυα με ενθουσιασμό. Ήταν γεμάτα με ψάρια! Ήταν μια επιτυχημένη ψαριά, νιώθαμε χαρούμενοι και γεμάτοι ενέργεια. Η ζωή του ναυτικού είναι γεμάτη με όμορφες στιγμές, όπως αυτή. Είναι μια ζωή γεμάτη με περιπέτειες, ομορφιά και έντονα συναισθήματα. Φυσικά, υπάρχουν και δύσκολες στιγμές, τρικυμίες, μοναξιά. Όμως, όλα αυτά ανταμείβονται με την ομορφιά της θάλασσας, την αίσθηση ελευθερίας, την συντροφικότητα του πληρώματος και την περηφάνια για το έργο που επιτελούμε. Σήμερα, νιώθω ευγνώμων για τη θάλασσα, περήφανος για το επάγγελμά μου και αισιόδοξος για το μέλλον. Η ζωή του ναυτικού μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά είναι μια ζωή γεμάτη με ευχαρίστηση.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ένα διαφορετικό τέλος

Από την μαθήτρια του Γ2 Σ.Ν. Μηδέ καλά κατέβηκε, μηδέ στην μέση επήγε «Τράβα καλέ μ’ τον άλυσο, τράβα την αλυσίδα, τί όλον τον κόσμο ανείγει...